جلوگیری از خراب شدن هیترهای مادون قرمز در حمام
قرار دادن لامپهای مادون قرمز در حمام، کاری پرخطر است؛ مخصوصاً اگر به درستی انجام نشود. در حمام، بخارات زیادی وجود دارد و آب نیز در همه جا پاشیده میشود. نمیتوانید این لامپها را در یک محفظه معمولی قرار دهید و امیدوار باشید که همه چیز درست پیش برود. اگر میخواهید سیستمی داشته باشید که واقعاً ایمن باشد، باید به جایی که لوله کوارتز با ترمینالهای برقی در تماس است، توجه ویژه کنید.
مشکل اصلی این است که بخارات آب، به راحتی میتوانند از طریق مهرههای ساده وارد سیستم شوند. وقتی که این رطوبت به ترمینالهای برقی برسد، میتواند باعث خرابی سیستم شود.
برای جلوگیری از این اتفاق، از مهرههای لاستیکی ساده استفاده نمیکنیم؛ چون کافی نیستند. در عوض، از مهرههای سیلیکونی با دمای بالا استفاده میکنیم؛ این مهرهها به خوبی به انتهای لامپ متصل میشوند. همچنین، از مواد ضدآب نیز استفاده میکنیم تا هوای مرطوب از رسیدن به فیلامنت لامپ جلوگیری شود.
حال، بیایید درباره اعداد صحبت کنیم؛ اما سعی کنیم ساده بمانیم. هدف ما، داشتن مقاومت عایقبندی بالاتر از ۱۰۰ مگااهم در ولتاژ ۵۰۰ ولت DC است. برای رسیدن به این هدف، از کابلهای دولایه استفاده میکنیم. چرا؟ چون حمامها با مواد شیمیایی قوی تمیز میشوند؛ اگر لایه خارجی کابل از بین برود، لایه داخلی همچنان میتواند از سیستم محافظت کند.
یک نکته مهم: باید براکت نصب لامپ را به زمین متصل کنید. این لامپها بسیار داغ میشوند؛ اگر براکت به زمین متصل نباشد، میتواند باعث شود کل شاسی فلزی به یک سیم الکتریکی تبدیل شود. این امر خطرناک است.
اما مشکل اینجاست: وقتی که همه چیز را به خوبی مهر و موم میکنیم تا آب وارد نشود، گرما جایی برای رفتن ندارد. در نتیجه، نقاط اتصال شروع به ذوب شدن میکنند. این همان جایی است که بسیاری از افراد اشتباه میکنند؛ آنها از سیمهای معمولی استفاده میکنند.
شما نیاز به سیمهایی دارید که بتوانند در دمای ۱۵۰ درجه یا ۲۰۰ درجه مقاومت کنند. اگر از سیمهایی با استانداردهای پایینتر استفاده کنید، کابلها شکننده خواهند شد و مهرههای ضدآب نیز از بین خواهند رفت. این یک تعادل است؛ اما استفاده از سیم مناسب، تفاوت بزرگی ایجاد میکند.